Oud-voorzitter Van der Geest van De Vriendschap Grijpskerk sluit winterklus af

“Het is altijd zo gezellig”. Handenwrijvend staat Joop van der Geest (78) even stil bij zijn maar liefst 40-jarige bestuursperiode bij de ijsbaanvereniging De Vriendschap voor Grijpskerk e.o.

Na twee jaar vice-voorzitterschap en 38 jaar als voorzitter, heeft Van der Geest de houten hamer met de sierlijke letters De Vriendschap aan de ene kant en den 20 januari 1873 aan de keerzijde formeel overgedragen. De historische hamer mag hij dit jaar nog in eigen huis hanteren als een warmgekoesterde herinnering die wellicht samen met oude notulenboeken veilig wordt gesteld.

Kenmerkend voor zijn periode is het steevast persoonlijk afhalen van het contributiegeld geweest door een team van clubgenoten. “In 1887 was dat nog een gulden per jaar per gezin waarbij je vanaf 18 jaar als inwonende bij je ouders zelfstandig lid werd. Veel later was dat vijf gulden per gezin en telden we 336 gezinnen. Pinnen is er nooit bij geweest. Er gaat niets boven persoonlijk contact”.

Zijn echtgenote Itie Perdok verleende even zo vrolijk aldoor hand- en spandiensten in de kantine of thuis. “Natuurlijk is het teamwerk met nu elf man in het bestuur. We hebben doeners en denkers en een technische commissie. Als de baan open is, gaan we samen aan de bak. Als er deze winter ijs ligt, kom ik zeker langs. Dit soort vrijwilligerswerk is veel te mooi. Alleen wil ik geen 80-jarige voorzitter zijn.

Hét grote voordeel van een ijsclub is wel dat je bij overmacht zomaar door tien man of meer wordt geholpen. De behulpzaamheid van alle kanten is van letterlijk iedereen hier altijd hartverwarmend geweest. Heerlijk om zo te werken, terwijl toch ook iedereen weer zijn eigen taak of eigen plek en stek kent”.

Turbulent

Turbulente tijden luidden zijn beginfase in. Zo moest hij na het vroegtijdig afscheid van voormalig badmeester Jurre Meijer al na twee jaar in de voorzitterstoel plaatsnemen. In 1973 werd vanuit een werkgroep de daad weer bij het woord gevoegd, nadat de vereniging vanaf 1959 bij gebrek aan een solide ijsbaan een slapend bestaan leidde. “De oude baan was lek. Er was 40.000 gulden benodigd en dat is in die tijd wellicht dé kopzorg geweest”.

In 1973 stelde een boer land ter beschikking met een op zich prachtige voorwaarde: s winters moest er een ijsbaan op liggen. De werkgroep vergaderde in de eerste jaren s winters eens per veertien dagen. “Van Oosterhof-Holman hebben we toen voor duizend piek een bouwkeet gekocht. Alleen moesten we deze zelf afhalen in Rottevalle”. Met leuke subsidiebedragen van Rabo en Bondsspaarbank, kloeke inzet van toentertijd de gemeente Grijpskerk en warme steun vanuit de bevolking kwam alles in een stroomversnelling.

Dankzij de oude band en binding mocht oud-burgemeester W.J. de Graaf van Grijpskerk eind 1988 het nieuw clubgebouw openen. Van der Geest voegt dit feit feestelijk bij de serie hoogtepunten. “Veel zelfwerkzaamheid van een hele club. Geweldig die inzet en een mooie wandschildering van Gert Sennema die onthuld werd door voorzitter Spriensma van de Rabobank”.

Frank Kramershow

Vier jaar eerder speelde de club zich landelijk in de kijker door deelname aan de Frank Kramershow. “Met twee bussen vol naar Hilversum voor de tv-opname. Uit drie koppels werd er uiteindelijk eentje uitgekozen. We kwamen met twee nieuwe fietsen als prijs thuis. Geweldig”. De saamhorigheid sloot in de jaren tachtig ook de cirkel bij priksleewedstrijden met telkenmale vier teamleden vanuit de gemeenteraad, brandweer, rijkspolitie en het ijsclubbestuur. “Een prachtige strijd om een wisselbeker en”, zo vervolgt hij, “een fles beerenburg als inzet. Die mocht natuurlijk niet mee naar huis, want je kunt niet thuiskomen met een fles voor jezelf”.

De verholen humor hierin geeft aan dat de beroepsmatige vertegenwoordiger in technisch gereedschap de heren en sferen kent. Met eenzelfde snedigheid verhaalt hij over het 125-jarig jubileum in 1998 dat groots werd gevierd, hoewel de vereniging talloze jaren slapende is geweest. “Officieel is de club nooit opgeheven en dan blijf je doortellen”. Aan het almaar verder tellen tot en met 2000 dankt hij het erelidmaatschap voor 25 jaar besturen. Het leverde hem geen koninklijke onderscheiding op.

Eer

“Nee, we hebben zelf hele mooie speldjes”, gniffelt hij. “Kijk hier: keurmeester, commissaris en een eigen speld voor een bestuurslid. Dat was vooral vroeger een eer om daarmee te lopen”. De spelden zijn altijd in handen van mannen geweest. Een uitzondering hierop vormt alleen Anna Kroeze die als bestuurslid tegelijkertijd met oons Joop is afgetreden.

Grote bijzonderheid van juist de Grijpskerkers is de ingebruikname van een zelfontwikkelde dweilmachine geweest. Passend bij de ijstraditie is deze vernoemd naar de ontwerper Albert Tiemersma. “Na driekwart van de baan moet er weer warm water in de Zaberti”. Ook dankzij technisch vernuft zijn er twee wakbakken aan weerskanten van de ijsbaan geplaatst om de druk van het ijs te halen. “Met enkele honderden mensen op de baan zie je het water in de bakken klotsen”.

Veiligheid blijft maximaal gewaarborgd door de baan pas open te stellen bij een ijsdikte van zes centimeter op zelfs de dunste plekken. “Ook met de beschikbaarheid van een AED, samen met de zwemvereniging, spelen we in op veiligheid. Bij topdrukte is het vaak alleen een kwestie van lichtjes bijsturen geweest. Ik kan alleen heel kwaad worden als er sneeuwballen naar vooral jongere kinderen worden gegooid. Het spelgenot moet te allen tijde voorop staan en niet het spelbederf”.

Subsidie

Over de huidige situatie, waarbij er nieuwe verwarming in het clubgebouw wordt aangebracht, is Van der Geest in zijn nopjes. “Over de sfeer van overdracht ben ik tevreden. Je sluit wel een hele lange periode af, maar er zijn goede vooruitzichten. Dankzij een subsidie vanuit het SNS-fonds kan de kantine worden opgeknapt, maatschap Cazemier draagt keurig zorg voor het maaien en voor het onderhoud van de sloten en het land houden we om niet van de gemeente als eigenaar. Veel hangt verder toch van de winter af: soms is de baan wekenlang open geweest, soms een dag en eenmaal zelfs een uurtje. De natuur blijft baas”.

De geboren stad-Groninger die zijn stadsgenoot Itie ooit via de handbalsport leerde kennen en bij Niloc in Amsterdam het Nederlands kampioenschap bijschreef, besluit met een levensmotto: “Sport verbroedert, als je het samen gezellig wilt houden”.

Jelle Raap

 

Bron: Westerkwartier

Vandaag in Grijpskerk

  • Geen activiteiten bekend

Binnenkort in Grijpskerk