“De belevenis van een Smalrug”

De belevenis van een Smalrug.

Via sociaal media werd er volop aankondiging gedaan van ‘Wie wordt de Maestro van Grijpskerk?’
Leuke filmpjes kwamen voorbij dit zorgde voor mij in iedere geval dat ik steeds meer zin in deze bijzondere avond kreeg. Op je werk vertelde ik vol trots wat ik het weekend zou gaan beleven. Nou mijn collega’s reageerde lachend: “Je gaat toch niet naar Fanfare gedoe?”
Laat ze maar praten dacht ik. Nee in Grijpskerk gaan ze iets origineels doen. Maar liefst 5 bekende personen uit Grijpskerk gaan de strijd aan. Wie wordt de beste dirigent dan het dorp?
De vrijdagavond was er voor mij eerst een leuke klaverjasavond in de voetbalkantine van VV Grijpskerk. Tijdens de kaartavond moest ik het o.a. opnemen tegen een muzikant van Excelsior. Ik hakte hem in de pan met een boom 2400, met 790 punten aan roem. (voor mensen die nooit kaarten, neem van mij aan, dat het voor hem een gevoelige nederlaag was) Teleurgesteld zat hij aan de bar en ik dacht laat ik hem troosten en vroeg hem: “Ben je klaar voor morgen?” Dat was hij, waarna ik vol trots opmerkte dat ik het een super origineel idee vond. Hij vertelde dat het niet origineel was en daarmee spatte mijn chauvinistische illusie uiteen. Thuis komen op Google speuren leerde mij vrij snel dat andere muziekkorpsen dit ook al eens hadden gedaan. Ik wis het uit mijn geheugen en blijf eigenwijs volhouden dat ik iets orgineels ga beleven. Punt uit.

Met grote stappen loop ik naar de rode kerk. Ik kreeg steeds meer zin in deze muzikale avond van Excelsior. Buiten zie ik enkele muzikanten een sigaretje roken, ik merk op: “Zenuwachtig?” Ze begroeten mij en ze vertelde me overtuigend, dat er geen sprake was van zenuwen. Dan tref ik de eerste kandidaat Annejet Jansma ook zij merkte op dat er niet echt sprake was van zenuwen. Pieter
Karst schiet me aan en merkte op dat mijn broer moeilijk om te kopen was. Het waren de grappen vooraf.
Vol verwachting neem ik plaats in de kerkbanken. Ik ontving 5 kleuren papiertjes en ik wilde gelijk mijn portemonnee trekken en dacht dat het om loten ging, maar het waren stemkaarten. Vijf verschilleden kleuren, naast de jury mocht het publiek ook meestemmen. Excelsior speelde nummers die mij niet bekend voorkwamen en och ik heb wel eens mooiere stukken gehoord, toch vermaak ik mij. Ik geniet ook vooral van de presentatie van mevr. Pater uit Niezijl. Ik snap niet dat ze bij de TV werkt, ze past toch met gemak tussen Irene Moorse en Chantal Janzen. De jeugd van Excelsior speelde ook enkele nummers en het is echt goed te weten dat de toekomst van Excelsior er goed uit ziet. Dirigent De Haan vertelde dat het zo pauze zou zijn, na nog 1 stuk muziek. Het stuk bestond wel uit 5 delen.

Pauze.
De weg naar koffie/thee was wel even een onderneming. Ben je eindelijk aan de bar, ging het belletje alweer. Snel mijn glas leeg en weer terug naar de houten banken. Mevr. Pater dacht mij gek te kunnen maken met het feit dat ze zo had genoten van het heerlijke appelgebak. Typische Nijzielster humor, maar gelukkig ben ik geen appelgebak freak, dus mij had ze niet te pakken.

De eerste Maestro die moest aantreden was Pieter Karst. Ik ging er eens goed voor zitten. Als verdediger van VV Grijpskerk dirigeert hij vaak de verdediging. Ik hoorde hem die middag zijn team dirigeren: “Druk zetten…sluit aan….meer druk zetten”. Hij dirigeerde Grijpskerk naar een verdiende 2-0 overwinning. Nadat hij zijn eerste stukje muziek goed doorkwam en na het antwoord van de jury werd er een filmpje getoond. Even dacht ik nog, dit duurt best lang en we krijgen nog 4 kandidaten. Maar dit viel achteraf reuze mee. Tweede kandidaat was Gert Sennema. Zonder stokje dirigeren en om maar eens een clichéopmerking er tegen aan te gooien. ‘Hij deed het om een kunstzinnige manier’. Annejet Jansma was derde kandidaat ze was gekleed in glitter en glamour. Iets wat je niet meteen bij een CDA politica zou verwachten. Haar muziek was een hymne van Hollandse hits. Ik aanschouwde het en ik hoopte dat ze zou omdraaien om het publiek erbij te betrekken. Maar zoals een CDA politica beaamt, bleef ze op safe spelen. Ze gooide er dus geen muzikale referendum uit. Tandarts Boetje als ene laatste kandidaat. Het begon allemaal goed totdat zijn dirigent stokje uit zijn handen vloog. Iedereen moest hier hard om lachen. In het publiek hoorde ik toch een bezorgde opmerking: “Als hij zijn boor ook zo uit handen laat glippen, moet ik de afspraak deze week maar opschuiven”. Ondanks het verlies van zijn dirigent stokje ging hij vrolijk met zijn handen verder, alsof er niets aan de hand was. Anita van De Nieuwe Wierde was als laatste aan de beurt. Vrij snel werd voor mij duidelijk dat ik mijn stem op haar moest doen. Ze was duidelijk de winnaar. De jury en publiek vonden dit ook en daarmee was ze terecht de Meastro van Grijpskerk.

Na afloop had ik nog steeds 4 gekleurde papiertje over. Ik moet deze niet laten zien. Dan openbaar ik mijn anonieme stem. Pieter Karst zag dat ik zijn blauwe kleur nog bij me had en daarmee wist hij dat ik niet voor hem had gekozen, ik kon net op tijd een vuistslag ontwijken. Het werd een geweldige avond en ik hoop in feite op een vervolg. Totdat iemand tegen mij zei: “Je zou dan maar worden benaderd…”. Oooh die angst sloop er meteen in, terwijl ik dit schrijf zie ik een breinaald van mijn vrouw liggen. Ik kan het niet laten en stiekem zwaai ik met die breinaald en ben ik net op tijd klaar voordat iemand de woonkamer binnenstapte.

 

 

 

 

 


 

Vandaag in Grijpskerk

  • Geen activiteiten bekend

Binnenkort in Grijpskerk